het Parool
Mike Peek

Anne van Veen maakt vervolg op Anne: 'Het was er altijd'

9 april 2018

Kleinkunstenares en schrijfster Anne van Veen schreef voor de Avond van de Kleinkunst een vervolg op het lied Anne, dat haar vader Herman van Veen voor haar maakte. 'Ik heb wel acht versies geschreven.'

Er waren mooie baby's bij, maar niet zo lief als zij. Anne van Veen, inmiddels 34 jaar, presenteert dinsdag tijdens de Avond van de Kleinkunst in De Kleine Komedie een vervolg op het beroemde lied dat vader Herman voor haar maakte.



Nee, ze heeft het nog niet aan hem laten horen. "Hij weet natuurlijk dat ik ermee bezig ben. Dat we elkaar zullen treffen die avond. Dat hij het origineel zingt en ik daarna mijn versie. Maar daar houdt het op. Ik kan me voorstellen dat we het allebei een beetje spannend vinden."
Van Veen vindt het moeilijk in te schatten hoe haar vader op het lied zal reageren. "Dat heeft ook met die dubbele rol te maken. Hij is natuurlijk mijn vader, maar het is ook een vakman. Hij heeft kijk op schrijven, weet hoe je gevoelens verwerkt in muziek en tekst. Die combinatie maakt het spannend. Voor mij is deze opdracht wat troebeler dan voor Kiki Schippers denk ik, die hetzelfde doet met Suzanne van VOF De Kunst."

De Avond van de Kleinkunst is een initiatief van het Amsterdams Kleinkunst Festival, dat jonge makers vroeg om een vervolg te schrijven op beroemde liedjes uit de Nederlandse canon.
Kirsten van Teijn laat weten hoe het verder ging met Jacques Herbs Manuela, Nathalie Baartman schreef de sequel van Normaals Oerend Hard en Flip Noorman ging aan de slag met Sollicitere van Janse Bagge Bend.

Meubilair

"In die context vroegen ze zich af hoe het nu gesteld zou zijn met die Anne van het liedje. Ik vond het direct een leuk idee. Ik was er zelf al eerder op aan het spinnen geweest om iets met dat nummer te doen, maar toen lukte het niet. Dit verzoek was een stok achter de deur om er concreet mee aan de slag te gaan. Ik vind het heel bijzonder om als jongere kleinkunstenaar een vervolg te schrijven op een lied waarvan ik zelf het onderwerp ben."
Het is een prachtig lied, maar als puber dacht ik soms: nou weet ik het wel
Van Veen is met Anne opgegroeid. "Dat nummer is een soort meubilair. Er is geen aanwijsbaar moment waarvan ik denk: goh, toen ben ik me er bewust van geworden. Het was er altijd. Het is meer dat je er gaandeweg de betekenis van in gaat zien. Dat het over je vaders liefde voor jou gaat. Dat daar woorden voor zijn."

"Je herkent je in de bromtol, de pot en de wc. De kracht van het lied is natuurlijk dat mijn vader het verloop van een kindertijd beschrijft. Die brommer is er ook gekomen toen ik zestien was."

Repliek

Als tiener waren er wel momenten dat Van Veen het even met het lied had gehad. "Die associatie is er k altijd. Het is altijd het eerste of tweede wat mensen tegen je zeggen als ze ontdekken wie je bent. Het is een prachtig lied, maar als puber zoek je natuurlijk naar je eigen karakter, ben je met jezelf aan het stoeien. Soms dacht ik dan: ja, nou weet ik het wel."
"Nu zie ik alleen nog de schoonheid ervan. Iedere ouder zal die angst herkennen, van o kind, je hebt nog heel wat voor de boeg. En het snelle opgroeien, de kindertijd die je door de vingers glipt, dat snap ik heel goed. Zeker nu ik zelf op een leeftijd ben dat kinderen in mijn omgeving een rol spelen."

Toen Van Veen na ging denken over 'Anne 2' had ze vooral losse flarden in haar hoofd. "Ik heb denk ik wel acht verschillende versies gehad, hoewel die niet allemaal totaal anders waren. Ik had veel gedachten die ik maar niet in n lied kreeg."
"Uiteindelijk heb ik toch een vorm gevonden waarin dat wat ik wil zeggen het beste samenkomt. Ik wilde enerzijds mijn vader 'van repliek' dienen. Ik had de basale behoefte om als zijn kind te antwoorden: pap, de wereld is wl mooi. Daarnaast wilde ik tastbaar maken hoe het is om Anne te zijn, de dochter van Herman van Veen."

"En vanuit die gedachte een algemener verhaal vertellen over hoe het is om op eigen benen te gaan staan. Dat is denk ik voor iedereen herkenbaar. Op een gegeven moment moet je loskomen van je ouders. Je eigen wereld vinden en vormgeven."

Avond van de Kleinkunst, De Kleine Komedie, dinsdag, 20.15 uur. Kaarten vanaf 11,50.



Mike Peek