het Parool
Marike Wouters

"Herman is net als Alfred nieuwsgierig"

11 juni 2011

AlfredJodocus Kwak gaat het theater in. Vanaf 14 juni is de voorstelling Vader van Herman van Veen te zien in DeLaMar. De missie:
overtuigen dat trekvogels niet gevaarlijker zijn dan watervogels. De acteurs stellen zich voor. Vandaag:
CaŽtane Bouchez.



Waarom doet u mee aan deze voorstelling?
"Ik speelde in een Alfred voorstel ling de spion, de bode. Dat was met het Residentieorkest. Zo ben ik hier een beetje ingerold. Toen mijn man (Herman van Veen) mij vroeg of ik een rol wilde spelen in Vader, vond ik dat erg leuk. Het is een uitdaging, omdat ik wel goed Nederlands moet praten op het toneel. Iedereen hoort dat ik een Frans accent heb. Ik kom uit het Franstalige deel van BelgiŽ. Op het toneel mag ik van mezelf geen taalfouten maken."

Wat vindt u leuk aan uw rollen van Krab de Kat en mama Wanna?
"Het zijn twee heel verschillendeN rollen. Krab de Kat is een spannende rol. Dolf de Kraai wil eieren hebben. Als het de ratten niet lukt om eieren te stelen, eet Krab de Kat ze op. Op het moment dat ik het toneel opkom als Krab, wordt het muisstil in de zaal. Ik heb een masker en een hoed op. Ik maak sluipende, katachtige bewegingen. De kinderen vinden dat stiekem heel leuk. Mama Wanna is de moeder, die zich ontfermt over haar zwangere dochter."

Kan een theatervoorstelling de samenleving verbeteren?
"Verbeteren weet ik niet. Op verschillende manieren kun je mensen wakker maken en aan het denken zetten. Maar als je iets wilt verbeteren, moet je eerst bij jezelf zijn. Als kunstenaar heb je het geluk dat je een podium hebt om dit naar buiten te brengen. Je kunt mensen aan het denken zetten over hoe jij de wereld wilt verbeteren."

Hoe krijgt u Alfred Jodocus Kwak mee als vrouw van Herman van Veen?
"Ik was niet bij de geboorte van Alfred. Die was namelijk al zo'n 35 jaar geleden. Ik ken Herman nu 21 jaar en heb er in de loop der jaren veel van meegekregen. Het is een heel leuke eend, hij heeft altijd die vraag: waarom? Hij is net als Herman erg nieuwsgierig. Herman wil vaak delen met mij wat hij schrijft, daar praten we dan over. Zo ontwikkelt het stuk zich verder."

Is het niet gek om door uw man geregisseerd te worden?
"Nee, we kunnen elkaar goed aanvoelen. Het is niet altijd even gemakkelijk. We zijn allebei artiesten. Soms is het moeilijk als je een ander idee over iets hebt. Maar dit is inmiddels de vijfde productie die ik met hem doe, waarin ik meer actrice ben dan danseres. Ik vind het resultaat van zijn voorstellingen altijd zo prachtig, dat ik hier ook weer volop vertrouwen in heb."



MARIKE WOUTERS