Eindhovens Dagblad
Ton Loots

Herman van Veen technisch perfect

23 augustus 1986
Herman van Veen is bezig aan een grote Europese toernee. In januari van het vorige jaar ontstond in een Parijs theater de basis voor het programma waarmee de poŽtische clown momenteel ons land afreist. De premiŤre van deze show was in het Deutsches Theater van 'MŁnchen. De Duitsers waren laaiend, enthousiast. Ook de Fransen koesteren het talent van Herman van Veen. Het verwende Broadway-publiek in New York toonde zich beduidend minder enthousiast enige jaren geleden. In Europa lijkt Van Veen zich definitief genesteld te hebben in de rij van de groten.
Het huidige programma is technisch en muzikaal gesproken ongeveer perfect. De muzikanten onder leiding van Erik van der Wurff spelen zeer gevarieerd. Keiharde rock, Springsteen, maar ook Mozart of Schubert klinken geloofwaardig. De belichting is ongelooflijk mooi, goed getimed en functioneel. Deze twee ingrediŽnten alleen al maken de show van Van Veen tot een belevenis. Dat zijn belangrijke voorwaarden voor internationaal succes.



De meester zelf voegt daar het een en ander aan toe. Zijn lange ervaring stelt hem in staat het publiek te boeien met minimale middelen. Uitstraling, timing en lichamelijke souplesse zijn de belangrijkste ingrediŽnten. En zijn timbre natuurlijk, hoewel dat zo specifiek is dat het kamp snel in voor- en tegenstanders wordt verdeeld.
Ikzelf reken me tot de laatste categorie. Een show van Herman van Veen is altoos afwisselend. De teksten zijn lichtvoetig, zwaar en poŽtisch door elkaar. De toeschouwer krijgt ruimschoots de vele kanten van het talent van de clown te zien. Het sterkst spraken mij de momenten aan waarin Van Veen vrijwel zonder tekst en met simpele gebaren zoiets als een tennispartij uitbeeldt.

De carriŤre van Herman van Veen beloopt nu al bijna twintig jaar. Daarin heeft hij veel uiteenlopende dingen gedaan, zoals films en bijzonder aardige kinderplaten en programma's. De theatershows van Van Veen kenmerken zich niet zo door variatie.
In de shows die tot nu toe te zien zijn geweest komen nogal wat dezelfde dingen voor. Er zit geen echte evolutie in. Voor de echte fans maakt dat blijkbaar niet uit.

Moeiteloos laat dirigent Van Veen de zaal doen wat hij wil. En dat is toch knap.



Ton Loots