Haagse Courant
Frans Happel

Het Goede Doel rekent af met Flory Anstadt

Kinderen voor Kinderen voor de jaren negentig

12 nov 1990

Televisie, morgen, Ned.1, VARA, 19.20-20.26: 'Kinderen voor kinderen 11'. M.m.v. Herman van Veen, een Goois kinderkoor o.l.v. Majel Lustenhouwer en een kinderkoor uit Drachten o.l.v. Meindert Bosklopper. Produktie: Henk Temming en Sander van Herk. Organisatie: Henk Westbroek. Eindredactie: Rinus Spoor. Regie: Loek Marreck.



Hilversum - "De liedjes uit het verleden sloten aan bij de traditie van de jaren vijftig. Bij Annie M.G. Schmidt en zo meer. Het programma van nu sluit veel duidelijker aan op de poptraditie. Logisch, want daarmee gaat het ook om de essentie van deze tijd".
Dat 'Kinderen voor kinderen' tijdens de acht jaren dat Flory Anstadt dit instituut voor de VARA beheerde gaandeweg voor modernisering in aanmerking kwam, was geen punt van discussie. De Gooise schijn die de zingende kinderen uitstraalden werd op den duur nogal irritant. Voor de edities negen en tien probeerde de VARA nog op eigen kracht renovaties aan te brengen. Dat lukte wel, maar een krachtige nieuwe lijn ontbrak.



Deze keer is de zaak in handen gegeven van Henk Westbroek (organisatie), Henk Temming en Sander van Herk (produktie), de vaste bemanning van de pop-groep Het Goede Doel. En die heren hebben beslist dat het voor wat betreft 'Kinderen voor kinderen' werkelijk uit moet zijn met het verleden. Er hoeft zelfs niet meer aardig te worden gedaan over Flory Anstadt die deze publieksklapper toch mooi groot liet worden. Welnee, 'de liedjes uit het verleden sloten aan bij de traditie van de jaren vijftig'.

Herman van Veen, centrale figuur in 'Kinderen voor kinderen 11' omdat het batig saldo van de verkoop van de KvK-platen en -cassettes deze keer ten goede komt aan 'zijn' stichting Colombine, blijkt met dat verleden ook nog iets te verrekenen te hebben. "Ik vond 'Kinderen voor kinderen' vroeger niet zo leuk. Ik had bezwaren tegen sommige teksten, de toonsoorten waren niet in orde en van de kinderstemmen werd nogal veel geist. Maar, dze 'Kinderen voor kinderen' is anders. Op de een of andere manier klinkt het allemaal goed".

De samenwerking Van Veen/ Het Goede Doel is overigens niet nieuw. In 1988 produceerden Van Herk, Temming en Westbroek ten bate van Colombine de lp 'Iedereen is anders', met bijdragen van elf Nederlandse vocalisten. En daarvan werd later een superhit: 'Alles kan een mens gelukkig maken' van Ren Froger.

'Kinderen voor kinderen' maakt morgen entre in de jaren ne-gentig met veertien liedjes die op locatie zijn opgenomen. Centraal punt is het stationnetje van het Vlaamse badstadje De Haan aan Zee, waar Herman van Veen als stationschef (en wat verder al niet) 'vertrek' en aankomst' van de liedjes zodanig regelt dat er iets als een muzikale reis ontstaat.
Zijn er voorts tw kinderkoren (gewoon in daagse kleding) die meewerken. Naast weer een Gooise formatie van Majel Lusthouwer mocht ook een koor uit Drachten meedoen, als winnaar van het in de voorgaande maanden gehouden 'Kinderen voor kinderen festival'. Die twee koren zijn vermengd, zodat "de bekakte Gooise r absoluut niet meer te horen is", aldus eindredacteur Rinus Spoor. Niettemin staat nu al vast, dat het volgend jaar weer alleen het koor van Lustenhouwer zal zijn dat meewerkt. De logistieke problemen blijken te groot.


Oog en oor


Nieuw zijn ook de namen van een aantal tekstdichters en componisten. Zo leverde Tom America 'Zomaar', de single van dit jaar, en Harry Jekkers droeg het kostelijke 'De kerstezel' bij.
Het gemiddeld toch al hoge tempo van de liedjes wordt nog versterkt door de even inventieve als snelle manier waarop Loek Marreck het programma regisseerde. 'Kinderen voor kinderen 11' is een lust voor het oog geworden. Het oor zal echter, naast veel positiefs, registreren dat niet alle liedjes even goed verstaanbaar zijn en dat twee teksten nog bij die 'jaren vijftig' aansluiten. Het toch zeer trefzekere 'Zakgeld' van Ivo de Wijs en Pim Koopman en 'Verliefdheid is rampzalig' van, welk een toeval, Henk Westbroek en Henk Temming.



Frans happel