De Post

HERMANS MUZIKAAL BOKSNUMMER

14 feb 1971

Niemand weet! Nieeeemaaaand weeeeet! Herman van Veen zingt, zegt, schreeuwt in alle toonaarden en klimt het hele amfitheater door om te zeggen dat " niemand het weet ".


Gelukkig komt de zaal er uiteindelijk achter en wordt het inmiddels spannende vraagstuk opgelost, als Herman enigszins gekalmeerd weer op het toneel de uitslag geeft: * Niemand weet, dat ik Repelsteeltje heet! " " Dit kan gebeuren ", heet de nieuwe show van Herman van Veen en dat is heel wat In Antwerpen bij voorbeeld kon het gebeuren dat het hele publiek een polonaise uitvoerde met Herman voorop. In Rotterdam duurde de voorstelling drie kwartier langer dan gepland en in Utrecht een uur, waarbij de zaal meedansend en zingend op het podium een finale maakte met de bekende succesnummers van Herman. Totaaltheater is hier wel de noemer voor wat er iedere voorstelling weer gebeurt: met de reeds bekende liedjes worden de mensen mee betrokken in de show. Daarnaast worden er nieuwe - op de actualiteit ge´nspireerde - acts, nieuwe nummers geboren onder de voorstelling en volledig ingespeeld op het aanwezige publiek.

Zo werd er te Rotterdam de hele Feijenoord-ploeg bijgesleept, in Utrecht werd een plat-Utrechtse conversatie met het publiek gevoerd. Natuurlijk ook in goed Nederlands : Mijnheer! Kunt u mij helpen ? Ik zou graag wat van die vloerbedekking willen hebben. Graag een stuk van 4 meter bij 20 centimeter. Ja, het is voor mijn echtgenoot ziet u, het traject van de bank naar de tv is uitgesleten. Herman, kan het niet wat harder? Ik heb een vriend achterin, die kon voor de pauze niets verstaan !

Herman, de bokser

- Neem hem dan op je schoot, joh Trouwens, het is ook niet de bedoeling dat jullie me verstaan - anders horen jullie wat ik zeg ! Herman blijft de clown, die quasi onnozel voor zich uitmompelt: onzin, monotone verhalen met op tijd de " kloe " als het publiek lang genoeg heeft geglimlacht en het gekke geheel voluit doet nalachen. De hits * Cirkels ", " Suzanne ", " Rozegeur " worden alle feilloos meegezongen en ook de andere, vrolijk, soms melancholiek, poŰtisch maar duidelijk, en ook de " Partisan" in een goede vertaling.

Goed gezongen, goed gedoseerd. De zaal doet het allemaal mee. De musici maken de show af en zijn in staat om elke zaal de goede kant heen te spelen.
Virtuoos blijven de piano- en vioolparodie. Ze lijken toch iedere keer weer nieuw als - met spontane, gekke gebaren - de draak wordt gestoken met de pretentie van het serieuze concert. De piano: Herman speelt ermee, stoeit ermee, loopt erop, drumt met de klavierklep, harkt in de snarenbak, maar het is een alleszins kloppende komisch-muzicale conversatie.

Het boksnummer: Herman van Veen Applaus en gejuich. Tegen Cassius Clay! Boegeroep, gehoon. Aanmoedigingen voor Herman die met opgestroopte broekspijpen, ballonkuiten en bijbehorend bliksemsvoetenwerk de wedstrijd laat zien: aanvallen, breken, hoeken, botsen, weglopen ; een volledige partij boksen in de maling. De showman, de onnavolgbare harlekijn met zijn medenarren, heeft het weer klaargespeeld. Meezingen en dansen op toneel. Opruimen en weer voorbereiden op nieuwe lachers.